1.1 Interne Sollicitatie
Lang heb ik erover nagedacht maar heb nu dan toch besloten om mijn belevenissen betreffende mijn werkgever op papier te zetten. En ik had het zo bedacht, als er nieuwe werknemers worden aangenomen gaan deze zich voorstellen via de mail aan de rest van het bedrijf en ik zal het precies andersom doen, en zal bij mijn afscheid ook een mail in deze “zorginstelling” rond laten gaan, zodat alle collega’s kunnen lezen waarom ik dit bedrijf verlaat waar je alleen maar carrière kan maken als je ten aller tijden maar naar de mond van de teammanager praat dus geen intelligente moeilijke vragen stelt en dus niet tegen en vooral ook geen eigen mening mag hebben, en bij de mannelijke managers komt er voor enige promotie iets anders kijken ten eerste moet je een leuk bekje hebben en borsten anders kan je je carrière wel op je mannelijke harige buik schrijven en is er dus geen enkele kans op promotie of op een carrière verbetering en ik dus mede daarom in mijn ogen deze corrupte instelling gaat verlaten.Ik ga bij deze werkgever weg omdat het overloopt van corruptie en dat er een aantal incompetente managers werken die zich zelf helaas véél belangrijker vinden dan de doelgroep waarvoor we het allemaal doen.Maar zoals het meestal gaat zijn de werknemers die betiteld worden als het plebs van de zorginstelling, dus de laagste in rang bij deze organisatie moet men zijn mond houden en vooral niet reageren op de nieuwe bedachte ontwikkelingen en ideeën die tijdens een van de vele kadervergaderingen zijn verzonnen of uit de hoge hoed worden getoverd door de managers. Uiteraard komt dit verhaal niet zomaar tot stand, er is natuurlijk veel gebeurd waar ik mij als zorgverlener boos en teleurgesteld in ben gaan voelen en er als eenling niets tegen kan doen. De eenling die wel van collega’s het gelijk aan zijn zijde krijgt als er geen manager in de buurt is maar totaal geen bijval krijgt tijdens een vergadering waar de manager wel aanwezig is. Jammer maar het blijkt zo nu eenmaal te gaan in de zorg, Dit kan ik maar moeilijk accepteren omdat ik in de 25 jaar dat ik in de bouw werkzaam ben geweest, de eerlijkheid en betrouwbaarheid bij de ruwe bouwvakkers altijd wel heb gezien.Maart 2009, ik kom van een andere zorginstelling en heb gewerkt met cliënten met een dubbele diagnose, verslaving en psychiatrie, leuke doelgroep niets mis mee, maar dat is de psychiatrie over het algemeen toch wel, en als je de cliënten neemt zoals ze nu eenmaal zijn, en ze niet probeert op te gaan voeden wat je vaak ziet maar je opstelt als hulpverlener en dus zoals de functie al aangeeft: hulp verleend kan je een heel gezellige werkplek creëren, en vooral een ieder op zijn gemak hun leventje laten leiden. Maar goed, de eerste tijd dat ik op deze nieuwe werkplek bij deze zorginstelling gewerkt heb, heb ik het prima naar mijn zin gehad maar stond wel een versteld van het bedenkelijke lage niveau wat een teammanager ten toon spreiden. Kwam zelf een keer met een kassabon in de hand vragen waar het btw bedrag stond op deze bon, en eerlijk ik dacht eerst dat het een geintje was, maar het was serieus. Ik zorgde de eerste tijd voor continuïteit op de locatie ,dit omdat er altijd wel een collega’s ziek- zwak of misselijk was,en wat mij zoals je later kan lezen op een hoop ellende kwam te staan, maar hierover later meer. Zo was er op een gegeven moment op de locatie vraag naar een persoon die de teammanager kon bijstaan cq kon vervangen en het team kon aansturen en vragen van cliënten en personeel kon beantwoorden zodat het team gewoon door kon draaien en niet steeds afhankelijk was tot de manager eens op de locatie kwam om de vragen van personeel of cliënten kon beantwoorden. Diverse collega’s en tevens ook de manager die eens op een avond tegen mij zei , dat ze graag met mij wilde samenwerken, en we als “team “een goed koppel vormde en we elkaar goed aanvulden, dus vond ze dat ik voor deze functie het juiste persoon zou zijn, omdat ik voor dat ik in de zorg werkte als zelfstandig ondernemer meerderen malen en al jaren lang diverse ploegen bouwvakkers had aangestuurd en goed ben om zowel personeel als cliënten te motiveren- stimuleren en te activeren en ik dus zeker moest solliciteren toen er een vacature kwam voor deze functie. “Dat ik de juiste papieren niet had zou niet als een probleem worden gezien, tenslotte zat de manager ook in deze sollicitatiecommissie en had ze toch de grootste invloed op de uitslag, gezien zij met de persoon moest gaan samenwerken. Nadat ik s’avonds een sollicitatiebrief gemaakt had en hierin nogmaals vermeld had dat ik niet de vereiste HBO opleiding had genoten, stuurde ik mijn sollicitatiebrief naar later bleek samen met nog 5 andere kandidaten naar de afdeling P&O van de stichting. Tijdens de eerste gespreksronde van de sollicitatiegesprekken had ik duidelijk gemaakt en nogmaals verteld dat ik wel de jaren lange ervaring had om personeel aan te sturen maar zoals eerder vermeld niet de opleiding. Wederom was dit niet noodzakelijk en zou er bij een eventuele aanstelling na 6 maanden een assessment volgen waar bij het onverhoopt niet functioneren je terug gezet zou worden naar je vorige functie, No Problemo. Het gesprek werd bijgewoond door 2 medewerkers die op de verschillende locaties werkte waar de nieuwe coördinerend begeleider zou gaan werken, dit was de naam voor de nieuwe functie, niets tegen deze collega’s maar beide waren nieuw en één van de twee had ik nog nooit gezien en deze persoon moest toch mee beslissen over wie aan deze functie de uitvoering zou gaan geven. Dus alles bij elkaar wel een grote commissie, bestaande uit twee collega’s , hoofd P&O, zorgmanager, en teammanager. Mijn gesprek verliep in mijn ogen best wel goed, en ik maakte het gesprek wat aangenamer door zelf de vragen die stonden genoteerd op een papiertje van de twee collega’s af te maken omdat deze nogal nerveus waren, en slecht uit hun woorden kwamen. Ik had totaal geen last van zenuwen wat naar blijkt vaak in zo gesprek sommige sollicitanten parten kan spelen. De uitslag was na enkele dagen al bekend en ik was samen met 3 andere kandidaten door naar de tweede ronde. Diverse collega’s hadden de namen gehoord van mijn “tegenkandidaten”en maakte hieruit op dat ik bij voorbaat deze functie al had. Dat geeft je toch wel een goed gevoel dat je van de collega’s waar je misschien later de leidinggevende van zou kunnen worden het vertrouwen krijgt, en dat het voor deze collega’s al “kat in bakkie was”, volgens velen zou de volgende sollicitatie rondes een formaliteit zijn, omdat de functie al was vergeven en volgens collega’s aan mij. Niets blijkt dan toch minder waar te zijn, zou je dan kunnen zeggen omdat na de tweede ronde er na een kort beraad, een collega en ik zelf over gebleven waren. Dus van de 6 kandidaten waren er nog 2 over en één van die twee was ik. Zoals je dan kan zeggen nieuwe ronde, nieuwe kansen……. Ronde 3 was kort en bondig en ging er voornamelijk over hoe je personeel en cliënten kan motiveren en activeren, dit was voor mij geen struikelblok omdat ik vind dat medewerker veel meer met de cliënten moeten gaan doen, en minder op kantoor en minder achter de computer moet zitten, actief met bewoners zijn, dat is het motto. Dit had ik zelf namelijk al diverse keren laten zien en aangegeven, omdat ik met diverse bewoners de tuin op geknapt had, en dit door de bewoners als leuk werd ervaren, en steeds aan mij vroegen of er nog meer “klussen”aangepakt konden worden. Hierbij had ik dus een voorsprong op mijn tegenkandidaat die jonger en zonder ervaring aan deze klus zou moeten beginnen. Uitslag zou telefonische op de volgende maandag worden door gegeven. “Spannend”
Maandag kwart over vijf wordt er dan ook gebeld, de teammanager komt met het verlossende woord, je ben het niet geworden, Hé, maar waarom dan niet is uiteraard mijn eerste vraag, en het antwoord luide: …Je heb niet de vereiste papieren !!!!!!!!!! Maar dit heb ik 6 keer aangegeven, en ook nog eens in mijn sollicitatiebrief vermeld, en dit was geen probleem volgens jouw, en dit wordt nu tegen mij gebruikt, waarom heb je mij dan 3 maal terug laten komen terwijl je wist dat ik de papieren niet had. Wat is dit voor gedoe, ik ben genaaid zonder er iets van gevoeld te hebben, wat een stelletje……
Uiteraard draai je zo beslissing niet meer terug, maar het blijft wel aan je knagen, en het is toch geen overbodige vraag geweest waarom ik in de laatste ronde ben afgevallen op iets wat ik 6 keer heb aangegeven, en dit voor de sollicitatiecommissie toch duidelijk moet zijn geweest, en dan stel je je zelf de vraag, is er toevallig niet meer aan de hand en wordt dit spel wel eerlijk gespeeld, ik heb zo mijn vermoedens.