Weblog van Helmer Zandbergen
RSS
 

Schijndood

17 mei

                                                                          

Aan het eind van de achttiende eeuw leefde er een sterke angst voor de “schijndood”. Men was zeer bang om levend te worden begraven. Tijdens epidemieën (men haastte zich om de besmettelijke lijken de stad uit te krijgen) kwam het wel eens voor dat de dokter iemand dood verklaarde terwijl hij nog leefde. Om te voorkomen dat iemand levend werd begraven, werden er manieren gezocht om er zeker van te zijn dat iemand werkelijk dood was. Eén van die oplossingen was het bij testament vastleggen dat hart en aderen doorboord moesten worden, alvorens het lichaam te begraven.

In Nederland werd in 1825 bepaald, dat alle begraafplaatsen een schijndodenhuisje moesten hebben. Ook werden in het schijndodenhuisje vaak de baren opgeslagen. De schijndodenhuisjes dienden om zich “te vergewissen van een stelligen dood”. De doden werden hier gedurende in ieder geval 36 uur opgebaard, alvorens zij begraven werden. De vingers van de overledene werden op vernuftige wijze verbonden met belletjes boven het graf, die bij de minste beweging begonnen te rinkelen.

 
 

Onze ondeugende opa Zandbergen

07 mei

Daar zit je, met het trouwboekje van je opa en opoe Zandbergen in je handen.
Ditzelfde boekje hebben ook zij vastgehouden meer dan 100 jaar geleden.
Een wat onvoorstelbare gedachte. “Op den vierden Maart 1896 is het huwelijk voltrokken tusschen Willem Zandbergen
geboren te Rhijnsburg en Janna van der Mey eveneens geboren te Rhijnsburg.”
Op 22 april 1897 kregen ze een dochter die ze Wilhelmina noemden.
Het lijkt trouwens wel of die trouwdatum verandert is.
Er is met een ander soort inkt doorheen geschreven.
Het vergrootglas komt erbij en dat laat duidelijk zien dat er oorspronkelijk 1897 gestaan heeft in plaats van 1896.
Zouden ze toendertijd op het gemeentehuis een vergissing begaan hebben, of ……..  Naar het stadhuis om uitsluitsel.
Het is onmiskenbaar. Opa en Opoe Zandbergen zijn getrouwd in maart 1897 en een maand later werd hun eersteling geboren.
“Opa is ondeugend geweest”. zei de zeer behulpzame ambtenaresse van de Burgerlijke Stand.
En opoe Zandbergen natuurlijk ook een beetje. Ze waren kennelijk toch niet zo plechtstatige en wat uitgestreken figuren waar ze op leken,
als je naar de foto kijkt, maar  mensen van vlees en bloed, precies als wij.
Waarom zouden ze die datum toch veranderd hebben, vraag je je af.
Ze waren kinderen van hun tijd. Het was een beetje een schande als je “moest trouwen” en voor de buitenwereld en voor je eigen kinderen!,
wou je het niet weten, Het zij hun vergeven. Ze waren gezonde en een beetje ondeugende mensen, precies als wij.

En daarom zijn ze ons dierbaar.

 
 

De Leidse gifmengster Goeie Mie

03 mei

Op 9 september 1839 werd Maria Catharina Swanenburg geboren, zij was de dochter van Clemens Swanenburg en Johanna Dingjan. Zij had nog elf broers en zussen, waarvan de meesten op vroege leeftijd overleden.
Mie huwde met Johannes van der Linden en kreeg met hem diverse kinderen, die bijna allen vroeg stierven.

Maria, of Mie, verdiende geld door de was te doen bij andere mensen. Ook werkte ze als kinderoppas en als ziekenverzorgster. Ze stond als zodanig zo goed bekend dat ze de bijnaam ‘goeie Mie’ kreeg. Maar niemand wist dat ze onderwijl ze voor veel van haar patiënten een begrafenisverzekering afsloot en voor sommige van hen betaalde ze zelf de premie van 7,5 cent per week. Toen ze overleden, kreeg Mie liefst 50 gulden.

In december 1883 stierven binnen een maand een zus en een zwager van Mie, benevens hun zoon Hendrik. Izak Ouwerkerk, een familielid, kreeg argwaan en de dokter werd ingeschakeld. Deze ontdekte dat de drie mensen vergiftigd waren met arsenicum. Mie werd gearresteerd en toen werden de 16 lijken opgegraven van een aantal mensen, voor wie Mie een verzekering had afgesloten. Ook zij bleken vergiftigd te zijn, bleek uit een lijkschouwing door de Leidse hoogleraren Zaaijer en De Koning in het Anatomisch Kabinet

Mie bekende dat ze bij de apotheek een middel tegen wandluis had gekocht (Operment) dat bestond uit een deel zwavel en vier delen arsenicum. Het spul was zo slecht vermengd dat Mie de arsenicum er zo af kon scheppen. Dat mengde ze met de soep die ze maakte voor haar 21 slachtoffers.

Haar proces kreeg belangstelling uit binnen- en buitenland. Haar advocaat mr. C.A.Vaillant vond dat Mie ontoerekeningsvatbaar was, maar dat werd niet geloofd.
Ze werd veroordeeld tot levenslange tuchthuisstraf die ze uitzat in de vrouwengevangenis in Gorinchem. De doodstraf was al in 1870 afgeschaft, maar door dit proces waren er weer mensen die vonden dat ‘monsters’ het niet verdienden om te blijven leven.

In 1915 overleed Mie op 75 jarige leeftijd in de gevangenis, ze werd aldaar (zonder steen) begraven. 

  

 
No Comments

Posted in Zomaar

 

Sollicitatie :-(

26 feb

1.1 Interne Sollicitatie

Lang heb ik erover nagedacht maar heb nu dan toch besloten om mijn belevenissen betreffende mijn werkgever op papier te zetten. En ik had het zo bedacht, als er nieuwe werknemers worden aangenomen gaan deze zich voorstellen via de mail aan de rest van het bedrijf en ik zal het precies andersom doen, en zal bij mijn afscheid ook een mail in deze “zorginstelling” rond laten gaan, zodat alle collega’s kunnen lezen waarom ik dit bedrijf verlaat waar je alleen maar carrière kan maken als je ten aller tijden maar naar de mond van de teammanager praat dus geen intelligente moeilijke vragen stelt  en dus niet tegen en vooral ook geen eigen mening mag hebben, en bij de mannelijke managers komt er voor enige promotie iets anders kijken ten eerste moet je een leuk bekje hebben en borsten  anders kan je je carrière wel op je mannelijke harige buik schrijven en is er dus geen enkele kans op promotie of op een carrière verbetering en ik dus mede daarom in mijn ogen deze corrupte instelling gaat verlaten.Ik ga bij deze werkgever weg omdat het overloopt van corruptie en dat er een aantal incompetente managers werken die zich zelf helaas véél belangrijker vinden dan de doelgroep waarvoor we het allemaal doen.Maar zoals het meestal gaat zijn de werknemers die betiteld worden als het plebs van de zorginstelling, dus de laagste in rang bij deze organisatie moet men zijn mond houden en vooral niet reageren op de nieuwe bedachte ontwikkelingen en ideeën die tijdens een van de vele kadervergaderingen zijn verzonnen of uit de hoge hoed worden getoverd door de managers. Uiteraard komt dit verhaal niet zomaar tot stand, er is natuurlijk veel gebeurd waar ik mij als zorgverlener boos en teleurgesteld in ben gaan voelen en er als eenling niets tegen kan doen. De eenling die wel van collega’s het gelijk aan zijn zijde krijgt als er geen manager in de buurt is maar totaal geen bijval krijgt tijdens een vergadering waar de manager wel aanwezig is. Jammer maar het blijkt zo nu eenmaal te gaan in de zorg, Dit kan ik maar moeilijk  accepteren omdat ik in de 25 jaar dat ik in de bouw werkzaam ben geweest, de eerlijkheid en betrouwbaarheid bij de ruwe bouwvakkers altijd wel heb gezien.Maart 2009, ik kom van een andere zorginstelling en heb gewerkt met cliënten met een dubbele diagnose,  verslaving en psychiatrie, leuke doelgroep niets mis mee, maar dat is de psychiatrie over het algemeen toch wel, en als je de cliënten neemt zoals ze nu eenmaal zijn, en ze niet probeert op te gaan voeden wat je vaak ziet maar je opstelt als hulpverlener en dus zoals de functie al aangeeft: hulp verleend  kan je een heel gezellige werkplek creëren, en vooral een ieder op zijn gemak hun leventje laten leiden. Maar goed, de eerste tijd dat ik op deze nieuwe werkplek bij deze zorginstelling gewerkt heb, heb ik het prima naar mijn zin gehad maar stond wel een versteld van het bedenkelijke lage niveau wat een teammanager ten toon spreiden. Kwam zelf een keer met een kassabon in de hand vragen waar het btw bedrag stond op deze bon, en eerlijk ik dacht eerst dat het een geintje was, maar het was serieus. Ik zorgde de eerste tijd voor continuïteit op de locatie ,dit omdat er altijd wel een collega’s ziek- zwak of misselijk was,en wat mij zoals je later kan lezen op een hoop ellende kwam te staan, maar hierover later meer. Zo was er op een gegeven moment  op de locatie vraag naar een persoon die de teammanager kon bijstaan cq kon vervangen en het team kon aansturen en vragen van cliënten en personeel kon beantwoorden zodat het team gewoon door kon draaien en niet steeds afhankelijk was tot de manager eens op de locatie kwam om de vragen van personeel of cliënten kon beantwoorden. Diverse collega’s en tevens ook de manager die eens op een avond tegen mij zei , dat ze graag met mij wilde samenwerken, en we als “team “een goed koppel vormde en we elkaar goed aanvulden, dus  vond ze dat ik voor deze functie  het juiste persoon zou zijn, omdat ik voor dat ik in de zorg werkte als zelfstandig ondernemer  meerderen malen en al jaren  lang diverse ploegen bouwvakkers had aangestuurd en goed ben om zowel personeel als cliënten te motiveren- stimuleren en te activeren en ik dus zeker moest solliciteren toen er een vacature kwam voor deze functie.  “Dat ik de juiste papieren niet had zou niet als een probleem worden gezien, tenslotte zat de manager ook in deze sollicitatiecommissie en had ze toch de grootste invloed  op de uitslag, gezien zij met de persoon moest gaan samenwerken. Nadat ik  s’avonds een sollicitatiebrief gemaakt had en hierin nogmaals vermeld  had dat ik niet de vereiste HBO opleiding had genoten,  stuurde ik mijn sollicitatiebrief naar later bleek samen met nog 5 andere kandidaten naar de afdeling  P&O van de stichting. Tijdens de eerste gespreksronde van de sollicitatiegesprekken had ik duidelijk gemaakt en nogmaals verteld dat ik wel de jaren lange ervaring had om personeel aan te sturen maar zoals eerder vermeld   niet de opleiding. Wederom was dit niet noodzakelijk en zou er bij een eventuele aanstelling na 6 maanden een assessment volgen waar bij het onverhoopt niet functioneren je terug gezet zou worden naar je vorige functie, No Problemo. Het gesprek werd bijgewoond door 2 medewerkers  die op de verschillende locaties werkte waar de nieuwe coördinerend begeleider zou gaan werken,  dit was de naam voor de nieuwe functie, niets tegen deze collega’s maar beide waren nieuw en één van de twee had ik nog nooit gezien en deze persoon moest toch mee beslissen over wie aan deze functie de uitvoering zou gaan geven.  Dus alles bij elkaar wel een grote commissie, bestaande uit  twee collega’s , hoofd P&O, zorgmanager, en teammanager. Mijn gesprek verliep in mijn ogen best wel goed, en ik maakte het gesprek wat aangenamer door zelf de vragen die stonden genoteerd op een papiertje van de twee collega’s af te maken omdat deze nogal nerveus waren, en slecht uit hun woorden kwamen. Ik had totaal geen last van zenuwen wat naar blijkt vaak in zo gesprek sommige sollicitanten parten kan spelen. De uitslag was na enkele dagen al bekend en ik was samen met 3 andere kandidaten door naar de tweede ronde. Diverse collega’s hadden de namen gehoord van mijn “tegenkandidaten”en maakte hieruit op dat ik bij voorbaat deze functie al had. Dat geeft je toch wel een goed gevoel dat je van de collega’s waar je misschien later de leidinggevende van zou kunnen worden het vertrouwen krijgt, en dat het voor deze collega’s al “kat in bakkie was”, volgens velen zou de volgende sollicitatie rondes een formaliteit zijn, omdat de functie al was vergeven en volgens collega’s aan mij. Niets blijkt dan toch minder waar te zijn, zou je dan kunnen zeggen omdat  na de tweede ronde er na een kort beraad,  een collega en ik zelf over gebleven waren. Dus van de 6 kandidaten waren er nog 2 over en één van die twee was ik. Zoals je dan kan zeggen nieuwe ronde, nieuwe kansen……. Ronde 3 was kort en bondig en ging er voornamelijk over hoe je personeel en cliënten kan motiveren en activeren, dit was voor mij geen struikelblok omdat ik vind dat medewerker veel meer met de cliënten moeten gaan doen, en minder op kantoor en minder achter de computer moet zitten, actief met bewoners zijn, dat is het motto. Dit had ik zelf namelijk al diverse keren laten zien en aangegeven, omdat ik met diverse bewoners  de tuin op geknapt had, en dit door de bewoners als leuk werd ervaren, en steeds aan mij vroegen of er nog meer “klussen”aangepakt konden worden. Hierbij had ik dus een voorsprong op mijn tegenkandidaat die jonger en  zonder ervaring aan deze klus zou moeten beginnen.  Uitslag zou telefonische op de volgende maandag worden door gegeven. “Spannend”

Maandag kwart over vijf wordt er dan ook gebeld, de teammanager komt met het verlossende woord, je ben het niet geworden, Hé, maar waarom dan niet is uiteraard mijn eerste vraag, en het  antwoord luide: …Je heb niet de vereiste papieren !!!!!!!!!! Maar dit heb ik 6 keer aangegeven, en ook nog eens in mijn sollicitatiebrief vermeld, en dit was geen probleem volgens jouw, en dit wordt nu tegen mij gebruikt, waarom heb je mij dan 3 maal terug laten komen terwijl je wist dat ik de papieren niet had. Wat is dit voor gedoe, ik ben genaaid zonder er iets van gevoeld te hebben, wat een stelletje……

Uiteraard draai je zo beslissing niet meer terug, maar het blijft wel aan je knagen, en het is toch geen overbodige vraag geweest waarom ik in de laatste ronde ben afgevallen op iets wat ik 6 keer heb aangegeven, en dit voor de sollicitatiecommissie toch duidelijk moet zijn geweest,  en dan stel je je zelf de vraag, is er toevallig niet meer aan de hand en wordt dit spel wel eerlijk gespeeld, ik heb zo mijn vermoedens.

 

 
 

Humeur

22 feb

Heb je regelmatig last van een slecht humeur, en steek je daarmee je hele omgeving aan? Weet dan dat een chagrijnige bui je eigen (slechte) keuze is.

Een slecht humeur ‘overkomt’ je niet

Veel mensen denken dat ze geen invloed hebben op hun eigen stemming. Het leven voert ze langs pieken en dalen, en ze laten hun humeur hierdoor bepalen. Ze gaan van een vrolijke dag naar een slechte dag en ze kunnen er niets aan veranderen. Ten minste, dat denken ze.

Chagrijnige mensen zijn slecht gezelschap. Ze klagen en zeuren, verpesten de sfeer en zijn weinig inspirerend. Als je zelf chagrijnig bent voel je je bovendien niet bepaald top. En dat is zonde. Je hebt maar een beperkt aantal dagen te besteden in je leven, dus je kunt ze maar beter op een fijne manier doorbrengen.

Je hebt altijd een keuze

Wat het leven ook op je pad brengt, je hebt altijd een keuze hoe je jezelf wilt voelen. Je kunt je gedachten sturen, en daarmee je humeur veranderen. Wanneer je regelmatig een slecht humeur al in een vroeg stadium kunt uitschakelen verandert je leven.

Door bewuster om te gaan met je gevoelens kun je heel eenvoudig je leven mooier maken. Wees kritisch op jezelf als je in een slechte bui belandt. Vraag je af of het nut heeft om te chagrijnen en doe je best om je stemming een ommezwaai te geven!

De oorzaken van een slecht humeur

Er zijn veel redenen te bedenken waardoor je chagrijnig kunt worden. Je kunt simpelweg ‘met het verkeerde been uit bed stappen’, je begint de dag gewoon slecht en houdt deze slechte vibe de rest van de dag vast. Het kan komen door stress, onverwachte gebeurtenissen of onregelmatige voeding.

Er kan ook iets voorvallen in de loop van de dag waardoor je goede humeur wordt aangevallen. Zo kan het zijn dat je een fout maakt, dat iemand kritiek op je heeft, dat je ruzie krijgt, dat mensen niet met je meewerken of dat je iets bent vergeten.

Je humeur kan veranderen als je voor de zoveelste keer in de file staat of wanneer je moe bent, en je dochtertje tegelijkertijd druk is.

Er zijn talloze manieren om chagrijnig te worden, maar er zijn bijna geen redenen om ook chagrijnig te blijven.

De nadelen van een slecht humeur

Als je chagrijnig bent ben je voor niemand prettig om mee om te gaan. Sterker nog, het is dan niet eens prettig om met jezelf om te gaan. In een slechte bui zie je de wereld vaak vanuit een negatief perspectief waardoor je je niet beter gaat voelen.

Het is aangetoond dat negativiteit zich makkelijker verspreidt onder mensen dan positiviteit. Zo kan één chagrijnige collega de sfeer op de hele afdeling verpesten, terwijl één stralende collega de sfeer nauwelijks beinvloedt.

Door rond te lopen met een slecht humeur verpest je je eigen dag, en dat is zonde. Jij bent namelijk de enige persoon in je leven die jouw leven leuker kan maken. Door te blijven hangen in een negatief humeur maak je je eigen leven minder mooi.

Tips om je humeur te veranderen

Hoe kun je jezelf uit de negatieve spiraal halen en je chagrijnige bui achter je laten? Hieronder een aantal tips.

  1. Maak een lijstje met vijf zaken waar je op dit moment dankbaar voor bent. Dit zorgt voor een verschuiving in je gevoel waardoor je haast niet meer chagrijnig kunt zijn.
  2. Neem even een rustmoment. Adem een paar keer diep in en uit en laat de redenen van je slechte bui van je afglijden.
  3. Trek je even terug met ontspannende muziek waar je blij van wordt.
  4. Uit je liefde voor iemand. Wimpel je dochtertje niet af, maar voel even echt hoeveel je van haar houdt en houd dit gevoel vast.
  5. Heb je een huisdier? Ga daar dan even mee spelen. Dit werkt stressverlagend en is goed voor je humeur!
  6. Denk aan iets waar je je op verheugt. Ga je binnenkort op vakantie? Heb je volgende week een leuk feestje?
  7. Praat tegen jezelf: “Kom op, dit heeft geen zin. Ik ga nu stoppen met chagrijnen en er weer positief tegenaan kijken!”
 
No Comments

Posted in Zomaar

 

Triest.

11 feb

Het lijkt wel de omgekeerde wereld, ik zou mij zelf haast als een crimineel gaan zien. “Wat voor ernstigs heb ik dan wel niet gedaan”.

Ik zal het even uitleggen, ik heb de cliënten zorg geboden die ze nodig hebben en waar ze recht op hebben, ik heb uren gemaakt  buiten mij werktijden om die  noodzakelijk waren om goede zorg te leveren, en daar wordt ik nu voor gestraft en worden deze extra gemaakte uren niet uitbetaald.
Deze uren kan ik allemaal verantwoorden wanneer- waar en waarom deze gemaakt zijn en alles heb ik netjes bijgehouden, en allemaal omdat collega’s er niet waren ivm “ziekte of geen zin hadden of iets anders ernstigs ”. En dan twijfelt men of deze uren wel kloppen terwijl ze zelf totaal geen administratie bijhouden.
Hier een paar voorbeelden: Nachtdienst gedraaid, de collega die mij voor de dagdienst moet aflossen meld zich om 6:00 uur in de morgen af, is ziek. Ja, ik moet dus in de ogen van de manager om maar geen ongeoorloofde  uren te maken volgens de regels maar naar huis gaan, maar ik blijf op mijn post en krijg nu hier de rekening van. Nog een voorbeeld, als collega’s lezen in de krant dat er een griepepidemie in Engeland is dan hebben ze deze griep hier in Nederland al, en dan staan er wel afspraken in de agenda voor dokters en ziekenhuis bezoeken voor de bewoners. Ja wat doe je dan alles afzeggen of met de cliënten meegaan , ik koos dus voor het laatste, hierbij kan je naar een manager bellen wat je wilt maar je krijg ze niet te pakken of na het inspreken bellen ze steevast niet terug, zijn vaak aan het vergaderen, natuurlijk om dit soort regels te verzinnen ipv logische nadenken.
Hier nog een, ik wordt gebeld op zaterdagavond of ik door het ziek zijn van een medewerker op een ander vestiging een zondagochtend dienst kan werken, OK zeg ik en draait deze dienst, en ja zelfs deze wordt niet vergoed, hierna draai ik ivm een cursus van een gehele  team 5 dagdiensten ook weer op een andere vestiging en ook deze worden niet gegoed, ben er klaar mee.
Aan de andere kant, als collega’s bv voor een vergadering twee extra uren maken dan worden deze uren 3 á 4 keer opgenomen, dit is mogelijk omdat deze niet worden genoteerd en als je dan de volgende dag met collega A werkt zeg je ik ga eerder weg, ik heb nog 2 uur staan van de vergadering van gister, de volgende dag werken met collega B en zeggen weer het zelfde zodat de uren nogmaals worden opgenomen, en dat kan je natuurlijk diverse keren doen.
Ze spreken af met de leidinggevende, dat ze iets later beginnen, (dus wordt vrijgesteld  om 7 uur diensten  te draaien) terwijl andere collega’s om ca. 6:00 al op fiets of brommer zitten om zich richting werk begeven, mag dus steevast om 9:00 uur beginnen, omdat de leidinggevende nooit voor de middag aanwezig is wordt 9:00 uur al snel 10:00 uur en vertrekt men niet volgens afspraak een uur later dan afgesproken maar vaak al om 15:00 uur als twitter, facebook, of andere sociaal media is bijgewerkt.
Deze kan ik niet onthouden, Ik had dienst en werd gebeld door collega die in een “file”staat en dat het wat later wordt dat ze op haar werk zal verschijnen, maar nu komt het, in de display van de telefoon stond haar vaste telefoonnummer incl. kerngetal van haar huistelefoon, dus mevrouw zat gewoon thuis, of had een lang snoer aan haar telefoon!!
En dat steekt mij, als je gemotiveerd bezig ben met de cliënten en zorgt voor continuïteit op een vestiging dan wordt  je dit niet in dank afgenomen en krijg je niet waar je recht op heb, maar als je de kluit belazerd en iedereen weet dat, dan wordt hier niets aan gedaan en is men Oost-Indische doof .
Als enige kunnen ze maar zeggen, je had die meerwerk uren moeten opnemen maar dat kon in die tijd niet omdat we meer dan één jaar steevast met 2 medewerkers minder stonden  op de werkvloer, collega’s waren ziek??. dacht ik.

Triest allemaal

 
 

Vakantieuren

06 feb

Jawel, wederom een nieuw probleem: kreeg vandaag mijn overzicht van mijn resterende vakantie uren, blijkt dat ik uitkom op -24 uur, laat ik nu zelf vanaf mijn aanstelling in 2009 alles bij gehouden hebben zoals vrije uren. overwerk en uiteraard vakantie uren. zonder de nieuwe uren van 2012 is mijn tegoed 545,2 vakantie uren. Ik heb ook wel het vermoeden van wie ze de gegevens  gekregen hebben, en dan begrijp ik ook gelijk waarom het niet klopt, en gelukkig kan ik alles maar dan ook echt alles aantonen met gedraaide roosters en bij gehouden uren. Ik ben ook van plan om dit morgen te gaan oplossen omdat ik alle gegevens heb en op het CB zijn deze niet aanwezig. omdat dit nooit is bijgehouden, en dat weet ik heel zeker.

 
 

Vergadering

31 jan

Wat een dramatisch verlopen vergadering, alleen hulde aan de personen die snoep hadden mee genomen dit maakte van deze schijn vertoning toch nog iets goed. Misschien kom ik van een andere planeet, of is het een nieuw stopwoord geworden maar je hoort een manager alleen maar zeggen dat ze het druk hebben als ze iets vergeten zijn(en dat is nog al wat!!!) toen ik voor mij zelf werkte, maakte ik meer uren als menigeen en was niet zoals nu 4 dagen op het werk van 1/2 9 tot 5 uur maar gewoon 5 werkdagen en dan ook nog administratieve werkzaamheden in het weekend tenslotte had je daarvoor ook een hoger salaris. Dus geen gezeur over geen tijd, maar gewoon doen waar je voor betaald wordt. Dan had het team ook nog de nodige vragen over “problemen” die op de werkvloer spelen, deze vragen werden op een slinkse manier weg gewuifd, en hiervoor komen retorische vragen aan de orde: denk als team eens na als we geen kantoor hebben, hoe we dan de medicatie gaan uitdelen, wat een rare vraag. We hebben een kantoor en delen medicatie uit. punt. Als je erover nadenkt dan komt deze vraag niet voor niets. nl. Bij aanstelling heeft de man alle bewoners hen medicatie in eigen beheer gegeven en nu komt deze misrekening (wat een hoop personeelsleden al gezegd  hadden) naar buiten dat bewoners waarvan hij vertelde het zo goed ging, de medicatie heeft gehamsterd. en nu opgeborgen zit wegens een laten we het maar noemen afwijkend gedrag.
Dan wordt alle verantwoording over diverse zaken slim en uitgekookt bij de medewerkers neer gelegd, zodat de manager overal buiten blijft, slim maar niet netjes, volgens mij heeft de manager de eind verantwoording of zeg ik nu wat raars.
Nou alles bij elkaar ik had ik er geen goed gevoel bij en deze man moet maar niet gaan schaatsen, hij is bij voorbaat al door het ijs gezakt. 

 
 

Familiewapen

24 jan

FAMILIEWAPEN

Ik heb nooit geweten dat
mijn geslacht een wapen had.
Een buro wist dat te melden.
Dit is wat men mij vertelde:
“Het stamt uit een verre eeuw
en vertoont een gouden leeuw.
Geen symbool van arme luiden!”
Volgens mij moet dat beduiden,
dat ik, met mijn hele clan,
ergens nog van adel ben.

Och, zo’n staaltje heraldiek
is apart en staat wel chique.
Dus mijn vrouw zit vele uren
mini-leeuwtjes te borduren
op de hemdjes en de broekjes,
beddelakens, keukendoekjes.
Maar we pronken er niet mee,
‘t gaat ons meer om het idee.
Voor mijn vrienden, die het weten,
blijf ik simpel Helmer heten.

P.S.
Maar ik schrijf wel een verzoekje
voor een plaats in ‘t adelsboekje!

 
 

Nog steeds boos !!!!!!!!!!

15 jan

Nog steeds boos !!!!!!!!!!!!!!!

4 januari 2012 maak ik een sollicitatiebrief voor de vacature voor Coördinerend Begeleider op de Brasserskade 55 te Delft. 2 weken later krijg ik een afwijzing, mijn brief was niet door de brieven selectie gekomen, vreemd omdat de brief op de eerste zin na gelijk was op de brief die ik 6 maanden eerder had gestuurd voor de vorige Coördinerend Begeleider op zowel Kogelgieterij  als op de Brasserskade  ik was samen over met de nu huidige gekozen coördinator, dus is het vreemd dat dan de brief wordt afgewezen. Dus heb ik een mailtje gestuurd naar Personeelszaken om even te vragen hoe dit zit en om eventueel een gesprek aan te gaan. Ik kreeg netjes een mailtje terug dat de verzonden brief aan mij met de afwijzing foutief was, een re-integratie kandidaat had deze brief dus niet goed gestuurd en was dus niet voor mij bestemd en zat  ik dus nog bij de geselecteerde kandidaten………

Afgelopen vrijdag krijg ik de notulen van de gehouden vergadering van donderdag onder ogen, met stomheid geslagen lees ik dat de manager 2 kandidaten heeft geselecteerd die voor de functie in aanmerking komen, terwijl ik niet eens een gesprek heb gehad of een afwijzing of iets dergelijks, dus je kan nagaan dat ik hier heel boos over ben. Ik dacht niet na en impulsief belde ik de manager op, hoe de sollicitatie procedure nou eigenlijk behoord te gaan.
Ik vroeg waarom ze dit zo doet en dat dit niet is zoals een sollicitatieprocedure behoord te gaan, en waarom ze nu al bij voorbad al 2 mensen naar voren schuift. Lijkt mij niet eerlijk omdat je nog niet alle kandidaten heb gesproken.
Ze was erg geschrokken hoe ik de notulen had kunnen zien, en daar ging ze weer, “ik was niet bij de vergadering gisteren”vertelde ze, vreemd zei ik: je staat wel genoemd als voorzitter, Maaike heeft zonder mijn medeweten deze notulen gemaakt, want ik ben vrij vandaag. Daar daar ging ze weer: Ik maak zelf wel uit wie ik een brief stuurt of niet, en het gaat jouw niets aan, Ze werd erg boos omdat ik de notulen had gekregen, maar dat is niet mijn probleem, ik krijg gewoon de mailtjes op mijn account dus zie ik hier geen kwaad in. Morgen maar even bellen naar P&O om opheldering te vragen hoe het nu precies zit, met de sollicitatie, ik heb er niet veel hoop meer op maar laat het er zeker niet bij zitten. Wordt Vervolgd